Summer moved on

Το δερμα μου είναι μαυροροδισμένο, τα μαλλιά μου ξανθά. Έστειλα και το κομμάτι στον καθηγητή. Να..αυτούς τους στόχους είχα για αυτούς τους μήνες του καλοκαιριού. Ακρως καλοκαιρινοί ή περίπου.  Τικ τοκ από τις ρακετες μου. η τεχνική μου βελτιώθηκε φέτος. Φεστιβάλ στην παραλία, τα πόδια μου είχαν για όλες τις 3 βδομάδες άμμο κολλημένη πάνω τους. Και το έχεις εκεί.  το αντικείμενο « του πόθου » μου. είναι εκεί ξαπλωμένο στην άκρη του κρεββατιού μου. και εγώ δε ξέρω πως αισθάνομαι. Δε μπορώ να κοιμηθώ. It was not such a big of a deal τελικα? κι εσύ άραγε, να με γουστάρεις ? Φίλοι και τσίπουρα στην άκρη της θάλασσας. Και άλλοι πιο παλιοί ακόμη φίλοι που είχα τόσο καιρό να δω και συναντούσα τυχαία στην Αθήνα. και μια άλλη διαφορετική παρέα. Όλοι χώρεσαν. Και εκείνο το άλλο « απωθημένο » να πίνουμε τζιν με στιμένο λεμόνι και να θέλω να με πάρει μαζί του. Και μια πτήση μακριά. Εκεί στο βορρά έχει ακόμη καλοκαίρι και ήλιο. Έχει κ εδώ και νησάκια και θάλασσα. Άλλη αισθητική. Άλλος κόσμος βόρειος. Ξανθός. Διακοπές ακόμη και καλοκαίρι.

Τούτο το ηλιοβασίλεμα απο τούτο το παράθυρο του αεροπλανου που με γυρνάει πίσω δύει και παίρνει και τις διακοπές μαζί του. Σχολείο τη Δευτέρα. 

Hello Stockholm!

Just two people

Σκαρφαλωμενη στα ψηλα μου παπουτσια, αυτη η oversized πουκαμισα μου, τζην με στιμμένο λεμόνι,  παγωμενο στο χερι. Με προσεχεις για να μην πεσω. Αφηνουμε πισω μας ενα μαγαζι που δονειται με υπεροχες μουσικες και κραταμε τον αποηχο του. Θαλασσα, μισοφέγγαρο, η φωτεισμένη αντίπερα οχθη.

Εισαι πολυ κουρασμενος αλλα δεν θα πεις οχι σε τιποτε. Οι κουβεντες μας ειναι γνωριμες και ειμαστε οικειοι ο ενας με τον αλλον.

Εχω βγαλει παπουτσια και ειμαστε εκει, με τις μουσικαρες, τις ποταρες, εσυ κ εγω. Μονο εσυ και μονο εγω.  Βγαλμενο λιγο απο ροματζο. 

Patience is the art of hoping

Αυτο ειναι δηλαδη ? να χάνεις τον έλεγχο. Το μαυλό να μη μπορεί να κουμαντάρει τις σκέψεις πια. Η εξουσία ενός άλλου στο μυαλό μου ?

Τρέλα, δεν είναι ? και σου λέει μην τρελαίνεσαι. Και που να ήξερες. Και δεν πρέπει να μάθεις. Δεν πρέπει.

Αναμονή. Ελπίδα. Απελπισία. Και ελπίδα παλι. Και απογοήτευση. Υπομονή. Και αδιέξοδα. Μέσα μου κάτι μαδά και ξεψυχα.

Αιχμαλωσία. Σε πόθους, σε υποσχέσεις, στα θέλω μου. στις ανάγκες μου.

Και σου λέει « χωρίς λόγο ». ναι χωρις λόγο. Υπήρχε λόγος ? κανένας.

Αναστεναγμός. Της ανικανοποίητης ή της μάταιης επιθυμίας αυτή τη φορα.

Συναισθήματα που είχαν τόσο καιρό να εμφανιστουν που μοιάζουν πρωτόγνωρα. Να φοβασαι οτι η σκέψη θα γίνει εμμονή. Και είσαι εκεί. Και δεν είσαι. Και με βασανίζει αυτή η παρουσία στην ανυπαρκτότητα.

Πείσμωσε, νευρίασε! Λέω μέσα μου αλλά δεν το ξαναλέω, είναι σα να μη με ξέρω, σα να με κοροιδεύω.

Ακου μην τρελαίνεσαι!

Αχ και πόσο θα θελα, πόσο θα σου πρεπε να σε τρελάνω! Μα μου είσαι « άπιαστος σαν όλα τα ωραία ».

Σε φοβήθηκα απο την πρώτη στιγμη. You had me from hello. Στο βαθος, σε χρειαζόμουν τόσο για να με ξεκουράσεις. Κι ήταν τόσο ευεγερτική η ύπαρξή σου…

Les cerisiers

Θέλω να κάνω μαζί σου 

αυτό που κάνει η άνοιξη στις κερασιές

Παρισινα βραδυα

Παρισινα βραδυα, ιουλιος σχεδον, με παραθυρα ανοιχτα. Η κουρτινα ανεμιζει και δροσιζει την κουφοβραση της μερας. Καπου 40 βαθμους σημερα ο ηλιος εκαιγε. Απ το παραθυρο μπαινει ο ηχος μιας τζαζ μελωδιας, χαμηλωνω τη δικη μου μουσικη για να ηχησει η μαυρη φωνη του τραγουδιστη. Ναι αυτη η μουσικη αποχρωση ταιριαζει σε αυτη τη ζεστη βραδια.  Το 21 περναει απο κατω, ακουγεται που σταματα στη σταση.

Παρισινα παραθυρα ανοιχτα. Και στο μικρο αιθριο της αυλης αντηχει καθε λεπτομερια της προσωπικης ζωης των γειτονων. Ισως ναναι κ η μοναδικη περιπτωση που μοιραζομαστε κατι. Σημερα ειναι οι τζαζ μελωδιες. Ισως απο κατω ερχεται ο ηχος της τηλεορασης. Προχτες μια κυρια εκανε sex, εντονα αλλα οχι για πολυ!

Δροσερο το αερακι. Εχω καει λιγο απο τον ηλιο. Εχω παρει το πρωτο ροδοκοκκινισμα μου. περιεργο το καλοκαιρι να ειναι οντως καλοκαιρι και να μην ειμαι στο νησι. Περιεργη κ η διαθεση μου αποψε. Καλοκαιρινη. Νωχελικη. Της παει η τζαζ, μαζι με τη λεμοναδα μου την παγωμενη και τις σκεψεις μου που ταξιδευουν. Ισως να μην ταξιδευουν πολυ, καπου εχουν παει κ εχουν αραξει. Πανε κ ερχονται αλλα εχουν συγκεκριμενο προορισμο. Λιγο μακρια. Λιγο παραλογα. Λιγο ματαια. Πολυ εντονα.

Η τζαζ σταματησε. Θα ξαναπατησω κ γω play

Ζαλισμένη από το χορό

όμορφες κουβέντες με τσίπουρο.
ήταν αυτές οι πρώτες ηλιακτίδες πισω από τον Υμηττό....
πλήρης και ακόρεστη την ίδια στιγμη....

ζαλισμένη από το χορό, δίψα από το μεθύσι και πόδια πονεμένα....
αυπνία.

είναι καλά για ένα σαββατοκύριακο
(όπως τα λέει η Αννούλα είναι...)

Ο μύθος του Σπηλαίου

"Ο φιλόσοφος (Πλάτων) βρήκε τον τρόπο να ελευθερωθεί και να στραφεί προς την αλήθεια. Πρέπει τώρα να ελευθερώσει τους άλλους ανθρώπους". 

Violette, 14 ans