Style is knowing who you are, what you want to say and not giving a damn. (Gore Vidal) Style is the hallmark of a temperament stamped on the material in hand. (Andre Maurois )
14 Μαρτίου 2014
15 Φεβρουαρίου 2014
Stades du deuil, Δεν έχει δάκρυα πια
Stades du deuil (Elisabeth Kübler-Ross)
1. Déni
2. Colère
3. Marchandage
4. Dépression
5. Acceptation
Εμεις τελειωσαμε. Δεν έχει
δάκρυα πια.
Κλαινε οσοι στο βαθος
ακόμη ελπίζουν.
Συμφωνία 1. Τάσος Λειβαδίτης
Johnny Cash_She Used to love me a lot
28 Ιανουαρίου 2014
Απο την αλλη πλευρα της εδρας
Χτυπαει το κουδουνι, πρεπει να παραλαβω τα παιδια απο την αυλη. Δεν
πολυξεχωριζω αναμεσά τους. Ειμαι ισως λιγο πιο ψηλη, εχω κι εγω backpack οπως αυτα. Καταλαβαινουν το
νεοφερμενο της οψης μου και οτι ειμαι η
καινουρια τους καθηγητρια. Τα ακολουθω ως την ταξη.
Η ταξη γεμιζει. Περιμενα καμια δεκαπενταρια παιδια κι ομως αυτα συνεχιζουν
να μπαινουν συνεχως κι αλλα κι αλλα....η ταξη ειναι φουλ, καλε αυτα ειναι πανω
απο 30!!! Δευτερα γυμνασίου. Τι θα τα κανω ολα αυτα ? δεν πρεπει να μου
παρουν τον αερα, θα με καβαλήσουν!!! Πανικος....
Δεν εχω ιδεα τι εχουν κανει στο παρελθον, αρχιζω με τα ευκολα για μενα.
Γραμματικη. Επαναληψη, να δω αν εχουν ιδεα, επαναληψη και για μενα. Οχι δεν θα
μπερδεψω τις κλισεις και τις συζηγιες αλλα εδω τα λενε διαφορετικα αυτα...
Γραφω το ονομα μου στον πινακα. Καποια κοριτσακια χασκογελανε. Εχουμε το
ιδιο ονομα!!!κοιτα να δεις!!!τη λενε κι αυτη Δανάη....βρε δυο πριγκιπισσες του
Αργους πως βρεθηκαν στην ιδια ταξη.
Το παιζω κουλ. Ναι η γραμματικη ειναι η πεπατημένη... δεν εχουν πολυ ιδεα
απο λατινικα... πολυ βασικα. Τα αγορακια αρχισαν τα πειραγματα. Τα κρατησα
ηρεμα, δεν τα λες ιδιαιτερα ψαρωμενα κιολας, αλλα νομιζω ηδη καταλαβαν οτι
ερχομαι απο αλλη παιδαγωγικη και θαχω αλλη προσεγγιση.
Οι καλοι μαθητες μπροστα. Τα «αλάνια » στο τελευταιο θρανίο. Τα περισσοτερα κοριτσια,
φυσικά. Περιεργα ονόματα. Φοβάμαι μήπως
δεν μπορώ να προφέρω κάποιο απο αυτά. Να κι ενας Ιππόλυτος, ενας Λυσίας, μια
Δανάη.
Πρέπει να τα προσέχω όλα, να τους δίνω σημασία εξίσου. Ειναι πολλά.
Αλλά είναι διαφορετικά από την άλλη πλευρά της έδρας. Εγώ έχω τα σκονάκια
μου να μην πω καμια βλακεία, αυτά τα σηκώνω στον πίνακα, τους βάζω να κλίνουν
γραπτώς και προφορικά δυνατά.
Μ’αρέσει. Παλι καλα με καταλαβαιναν, δεν ειπαν τιποτα ουτε για την προφορά
μου ουτε για τα γαλλικά μου. Σαν να μη το προσεξαν οτι εχω το petit accent μου. Γιατι ξερεις ποσο σκληρα μπορεί να είναι τα παιδιά, αλλά όλα καλά
« Madame » « Madame » μου φωνάζουν και μου ακούγεται τόσο
αστείο....
Η ωρα περνάει τόσο γρήγορα. Χτυπάει το κουδούνι και ποιος τα κρατάει.
Κι αυτό ήταν. Βγαίνοντας έχω ένα χαζό χαμόγελο στα χείλη, μ αρεσε.
Βγαίνοντας καταλαβαίνω τον πονοκέφαλο της υπερδιέργερσης και της αυπνίας που
για να είμαι εδω τις 8 δεν κοιμήθηκα πάνω από δυο ώρες.
Πριν απο δέκα χρόνια έδινα πανελλήνιες, ήθελα να μεταμπαλαδεύσω πνεύμα για
δουλειά, να κάνω ανθρώπους. Ποιος να μου το λεγε οτι δέκα χρόνια μετά θα
βρισκόμουν στο Παρίσι, ποιος να μου το έλεγε θα ζούσα ήδη εδώ κάπου στα πέντε
χρόνια, ποιος να μου τό λεγε οτι θα βρισκόμουν να κάνω και να γίνω αυτό που
τότε ονειρευόμουνα, τάξη, παιδιά, βιβλία λατινικών και αρχαίων (και μάλιστα οτι θα
το διπλοσκεφτόμουν και δε θα ψηνόμουν γιατί θα με αποσυγκεντρώσει....). Ισως αν
μου το έλεγε κάποιος, μάλλον θα μ αρεσε η ιδέα, δε θα το πολυπίστευα, θα
χαμογελούσα και θα λεγα « ναι, γιατί όχι ».
μου φαινεται όμως περίεργο και το σκέφτομαι κάθε φορά που έχω στα χέρια μου
κάποιο βιβλίο απο τη σχολή, καλή ώρα, και το προορίζω στους μαθητές μου.
8 Ιανουαρίου 2014
Ενδορφίνες
ενδορφίνες.
ντοπαμίνη.
wanderlust.
overexcitement.
4 λέξεις για το '14. λέξεις-ευχές, λέξεις-ορμόνες, λέξεις για να γίνουν πράξη (-εις), λέξεις-(συν)αισθήματα, λέξεις-ελπίδα.
ΠΣ. και μάλλον φαινυλαιθυλαμίνη, αυτή δίνει αυτό το αίσθημα της ευφορίας που είχα κάτι δόσεις τις τελευταίες μέρες, μέχρι να εξατμιστεί τελείως it feels good....
28 Δεκεμβρίου 2013
Vols/arrivées/départs
Arrivés au bout de l’année, nouveau
départ ? Promesses de l’année passée, promesses non tenues.
On va où ?
OU ?
…d’accord, on y va.
Αυτο το ποστ πριν 2 μερες θα ταν πολυ διαφορετικο
Το 2013 μου πηρε κατι πολυ πολυτιμο, δικο μου και πολυ μοναδικο, ετσι
πιστευα. Για να το πηρε ομως ηταν να φυγει...με πηγε ομως, με ταξιδεψε και στην
ακρη της γης...με εστειλε και στα εγκατα της με καταθλιψη, μου πηρε ομως και 10
κιλα (if we stick to the positive side !), μετά μου έφερε κλεφτά φιλιά και « σημάδια » που με αναγκαζουν να αναθεωρήσω και να πω οτι
ισως να μην είναι τοσο άσχημα και οτι πρεπει να ξαναπατήσω play στο υπολοιπο της ζωής μου. Ετσι το
2013 με φερνει στο φευγα του να σκεφτω οτι « I’m back » ; the old me is back….εχω ενα κοσμο μπροστα μου που πρεπει να κατακτηθει, ξεκινω μόνη μου. Αλλα
στην πορεία με περιμένουν κι άλλοι πολλοί να παρασύρω στο δρόμο μου ή να
σκοντάψω πάνω τους. Βάζω στο νου προορισμούς και πράγματα που είναι μπροστά μου
και τα βάζω στο σχέδιο. For
the year to come.
if you were
here, I’d be home now. (έλεγε ενα γραφιτι)
But since you are not, I got
to find my way…
Ps. Oh yes,
Greeks do it better. Or in Greece, we do it better
1 Δεκεμβρίου 2013
The Happy Show
exposition@ Gaité Lyrique
Πάλι μπροστά μου οι ίδιες λέξεις....ή περίπου οι ίδιες λέξεις-νοήματα σε
περίπτωση που προσπαθούσα να ξεφύγω...Amour-Union /
Amour-Passion….
Γιατί σε αυτή τη γλώσσα δεν έχουν λέξεις να αποδώσουν τον δικό μας έρωτα και αγάπη ; Eros/Agapé ?
Γιατί εγώ την αγάπη μπορώ να την
αισθανθώ μόνο με ένα τρόπο να αγαπάς....δυνατά, ολοκληρωτικά, απόλυτα. Ξέρω να
δίνω μόνο έτσι, μονόδρομος. Και με τον ίδιο τρόπο έχω νιώσει να αγαπιέμαι. Τον έρωτα ; τον έχω
νιώσει...αυτό που περνάει ο άλλος απο δίπλα σου και σου κόβονται τα πόδια,
χλωμίαζεις, πεταλούδες στο στομάχι και παλμοί στο 100 κάτι, αυτό εννοούμε ;
ναι, τόχω ζήσει αλλά ποτέ σε σχέση, δε ξέρω ποτέ τι γίνεται στη συνέχεια αυτού
του έργου, ποτέ δε μεταφράστηκε σε envie σαρκικό, έμεινε στο κεφάλι με αστεράκια, καρδούλες και
ελέφαντες. μπορεί για καλό μπορεί για κακό...who knows....αργότερα αυτά τα βιώματα τα ονόμασα καψούρα... τι εκπληκτική λέξη κι αυτή! Και άντε να τη μεταφράσεις...
Και τι είναι όταν θέλω να σε δω, όταν μου λείπεις κάθε στιγμή με κάθε
αφορμή, όταν είσαι παντού με ένα εμμονικό τρόπο, όταν κανείς δε μπορεί να
καλύψει την απουσία σου, όταν ξυπνάω δίπλα σε κάποιον άλλον μα δε με νοιάζει, όταν σε έχω ανάγκη και νιώθω μιση, όταν σε σκέφτομαι
συνέχεια και σε ψάχνω ανάμεσα στους περαστικούς ; δε ξέρω τι είναι- ξέρω
ότι είναι κακό.
Αλλά nevermind.
12 Νοεμβρίου 2013
12 Οκτωβρίου 2013
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)

